0 7567 3000
0 7567 3000
รองศาสตราจารย์ ดร.วัชรพงษ์ มิตสุวรรณ ถือเป็นหนึ่งในนักวิจัยดาวรุ่งของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ที่มีผลงานโดดเด่นและได้รับการตีพิมพ์ในวารสารระดับนานาชาติในกลุ่มคุณภาพสูง (Q1) อย่างต่อเนื่อง ภายในระยะเวลาเพียงไม่กี่ปีของการทำงาน
งานวิจัยมุ่งเน้นการแก้ปัญหาสาธารณสุขและปศุสัตว์ที่สำคัญที่สุดในปัจจุบัน นั่นคือ "ปัญหาการดื้อยาปฏิชีวนะของเชื้อก่อโรค" โดยใช้ภูมิปัญญาจากธรรมชาติผ่านการศึกษา "สารสกัดจากสมุนไพร" ทั้งสมุนไพรพื้นถิ่นไทยและสมุนไพรจากต่างประเทศ
แรงผลักดันหลักในงานวิจัย คือการแสวงหาสารใหม่ ๆ ที่มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อก่อโรคกลุ่มต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นแบคทีเรีย เชื้อรา โปรโตซัว หรือปรสิต ที่เริ่มมีความสามารถในการดื้อยาปฏิชีวนะมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยการเลือกใช้พืชสมุนไพรเป็นแหล่งสารสำคัญ เนื่องจากเป็นทรัพยากรที่หาได้ง่ายและมีศักยภาพสูง โดยเริ่มต้นจากสมุนไพรพื้นบ้านของภาคใต้ ก่อนจะขยายไปสู่การทำงานร่วมกับต่างประเทศ เช่น มาเลเซีย
ศึกษาฤทธิ์ของสารสกัดจาก "ขมิ้น" ในการยับยั้งเชื้อ Acanthamoeba triangularis (โปรโตซัวก่อโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบและการติดเชื้อที่กระจกตาจากการใช้คอนแทคเลนส์) สารเคอร์คูมิน (Curcumin) ที่สกัดได้มีฤทธิ์ฆ่าเชื้อและยับยั้งการเกาะติดได้ดีเยี่ยม อนาคตมีแผนพัฒนาเป็นน้ำยาแช่คอนแทคเลนส์
ศึกษาพืช "Knema retusa" จากมาเลเซีย ในการยับยั้งเชื้อ Staphylococci สาเหตุโรคเต้านมอักเสบในโคนม (ปัญหาเศรษฐกิจปศุสัตว์) สารสกัดสามารถฆ่าเชื้อได้ใน 2 ชม. และยับยั้ง Biofilm ได้ดี มีแนวคิดพัฒนาเป็นยาจุ่มเต้านมที่ฆ่าเชื้อและต้านอักเสบ
ทำงานวิจัยร่วมกับอาจารย์ในวิทยาลัยสัตวแพทยศาสตร์ฯ ศึกษาฤทธิ์สารสกัด "ใบพลู" ยับยั้งเชื้อ Avian pathogenic Escherichia coli (APEC) ที่ทำให้ไก่ป่วยและตาย ผลทดลองพบว่าสามารถทำลายพื้นผิวเซลล์เชื้อ ลดการเกาะติด และยับยั้ง Biofilm ลดความรุนแรงของโรคได้
รศ.ดร.วัชรพงษ์ มิตสุวรรณ สำเร็จการศึกษาในสาขาจุลชีววิทยา จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ แม้ว่าพื้นฐานการศึกษาจะเน้นเชื้อก่อโรคในมนุษย์ แต่การมาดำรงตำแหน่งอาจารย์ที่วิทยาลัยสัตวแพทยศาสตร์อัครราชกุมารี ทำให้สามารถปรับเปลี่ยนแนวทางการวิจัยให้เชื่อมโยงกับเชื้อก่อโรคในสัตว์ได้อย่างรวดเร็ว และค้นพบว่างานวิจัยด้านเชื้อก่อโรคในสัตว์นั้นมี "ช่องว่าง" ในการวิจัยอีกมาก เช่น ใน ไก่ หมู โคนม และสัตว์น้ำ
นอกจากบทบาทนักวิจัยแล้ว รศ.ดร.วัชรพงษ์ ยังเป็นผู้นำในการสร้างเครือข่ายและให้ความช่วยเหลือนักวิจัยรุ่นใหม่ในวิทยาลัยฯ โดยการดึงอาจารย์รุ่นน้องที่ยังไม่สามารถยืนด้วยงานวิจัยได้เข้ามาอยู่ในทีม เพื่อเรียนรู้กระบวนการทำงานวิจัยและการตีพิมพ์ ซึ่งเป็นการช่วยขับเคลื่อนผลงานวิชาการของวิทยาลัยฯ ไปพร้อมกัน
สำหรับปรัชญาในการทำงานวิจัย รศ.ดร.วัชรพงษ์ ได้ให้ความสำคัญกับ "ความรักในงานวิจัย" เป็นอันดับแรก และมองว่างานวิจัยเป็นเรื่องของการวางแผน การอ่านงานของผู้อื่นเพื่อค้นหาช่องว่าง และการวางแผนสำหรับการตีพิมพ์
"ถ้าทำวิจัย เราตีพิมพ์หนึ่งชิ้น ผู้คนรู้จักเราทั่วโลก... เพราะฉะนั้นทำยังไงให้คนรู้จักเรา ผมมองว่ามาจากการตีพิมพ์เปเปอร์ที่ดี ๆ ในวารสารนานาชาติ เพื่อให้คนอื่นจากทั่วทุกมุมโลกสามารถค้นหางานวิจัยของเราได้ สุดท้ายเขาก็จะรู้จักเรา"
ด้วยความทุ่มเทและการมองงานวิจัยเป็น "กระบวนการคิดหาคำตอบอย่างมีระบบ" รศ.ดร.วัชรพงษ์ จึงเป็นตัวอย่างของนักวิจัยที่นำพาองค์ความรู้ด้านจุลชีววิทยาและสมุนไพรไทย ก้าวไปสู่การสร้างผลกระทบทั้งในมิติสุขภาพคน สัตว์ และเศรษฐกิจ
