| พระบรมธาตุนครฯ สู่มรดกโลก | |
| เจ้าชายทนกุมารพระธิดาเหมชาลาอินเดียใต้ | สององค์ได้อัญเชิญศาสดาธาตุพุทธศาสนา |
| ตามรับสั่งองค์บพิตรราชบิดา | ด้วยต่างเมืองยกมาหมายแย่งชิง |
| ทรงอัญเชิญพระบรมธาตุโคตมะศาสดาเจ้า | ซ่อนใส่เกล้ามวยเกศาพระองค์หญิง |
| พระพี่นางพระอนุชากล้าแกล้วจริง | จำต้องทิ้งบ้านเมืองเรื่องสำคัญ |
| เสด็จลงเรือเพื่อลี้หนีข้าศึก | คลื่นลมฮึกโหมทับยามคับขัน |
| ฝ่าลมคลื่นจากแดนไกลสู่ไพรวัลย์ | เสด็จดั้นเดินป่าบรรทมร่มริมทาง |
| ถึงหาดทรายแก้วมหานครศรีธรรมราช | ทรายสะอาดเอี่ยมอร่ามยามฟ้าสาง |
| ฝังพระบรมธาตุพระพุทธองค์บรรจงวาง | รัศมีแจ่มกระจ่างริมฝั่งชล |
| ต่อมาพระเจ้ากรุงลงกาทรงทราบข่าว | ถึงเรื่องราวอัญเชิญพระบรมธาตุไปสิงหล |
| ทรงสื่อสารการเมืองเรื่องจลาจล | แจ้งไพร่พลช่วยเหลือเพื่อเดินทาง |
| พระธิดาเหมชาลาเจ้าชายทนกุมารรับสารสื่อ | ลงเรือลมคลื่นอื้อคอยขัดขวาง |
| เมืองลงกาขัณฑสีมาคือปลายทาง | พระบรมธาตุไสวสว่างสู่ราชา |
| เจ้ากรุงลงกาทรงเห็นว่ามหานครศรีธรรมราช | องค์พระบรมธาตุเคยสถิตจิตใฝ่หา |
| ทรงรับสั่งพระพุทธคำเภียรเคลื่อนเภตรา | อัญเชิญพระบรมธาตุองค์พุทธาสู่นครฯ |
| ก่อสร้างองค์พระบรมธาตุเจดีย์ศรีธรรมราช | รวมนักปราชญ์บันทึกผนึกอักษร |
| ลงแผ่นหินศิลป์ศาสตร์พุทธบวร | หนังสือบุดเมืองนครฯ สอนเรื่องธรรม |
| กล่าวว่าองค์พระบรมธาตุศาสนาพุทธ | บรรจุจุดฐานพระเจดีย์ที่คมขำ |
| ในผอบวางนาวาน้อยตั้งลอยลำ | พิษพญานาคสิ่งล้ำรอบคุ้มกัน |
| องค์พระบรมธาตุเจดีย์นครศรีธรรมราช | รวมศิลป์ศาสตร์กระจ่างเลิศสร้างสรรค์ |
| ได้แต่งเติมเสริมสร้างแต่ปางบรรพ์ | คนไทยสยามใต้นั้นเปล่งปัญญา |
| ปรากฏพระนามบุดหนังสือคือพระเจ้าศรีธรรมโศกราช | ทรงประกาศความยื่งใหญ่ในพุทธศาสนา |
| เมืองสิบสองนักษัตรได้พัฒนา | จากประจวบคีรีขันธ์มาถึงสิงคโปร์ |
| พุทธศตวรรษที่เจ็ดเพชรกระจ่าง | พระพุทธศาสนาไสวสว่างยิ่งอักโข |
| ศรีธรรมราชสร้างพระบรมธาตุองค์ใหญ่โต | ชาวต่างชาติต่างเฮโลมาช่วยกัน |
| ร่วมกันสร้างอย่างงามตามแบบอย่าง | มหาเจดีย์โปโลนรานุวะกระจ่างสิ่งสร้างสรรค์ |
| แนวลังกาสูงสง่าเพริศพรายพรรณ | เป็นช่อชั้นงดงามอร่ามตา |
| เจ้าเมืองสิบสองเมืองต่างเนื่องนับ | ผลัดกันรับปกปักร่วมรักษา |
| เมืองละปีมีสิ่งน้อมบูชา | องค์พระบรมธาตุทันตาในเจดีย์ |
| พระบรมธาตุเจดีย์นครศรีธรรมราชผงาดฟ้า | สูงส่ง่ายอดทองผ่องรัศมี |
| อายุร่วมรวมมากว่าพันปี | ชาวนครศรีธรรมราชสะอาดใจ |
| ประเพณีมาฆบูชาแห่ผ้าขึ้นธาตุ | สิ่งสืบทอดพุทธศาสน์ทายาทสมัย |
| พุทธศาสนิกร่วมแนวทางอย่างภูมิใจ | จากแดนไกลทั่วประเทศเขตล้านนา |
| ประเพณีวิสาขบูชาน่าปลื้มนัก | เด่นประจักษ์วิสัยวิสุทธิ์พุทธศาสนา |
| ประเพณีสารทเดือนสิบลิบไหลมา | เข้าพรรษาลากพระจะแจ่มใจ |
| บัดนี้ชาวนครศรีธรรมราชรุ่นลูกหลาน | นำเสนอโบราณสถานผุดผ่องใส |
| พระบรมธาตุเจดียนครฯ ขจรไกล | สู่หลักชัยมรดกโลกโบกโบยธรรม |
| ราวสามปีที่ร่วมสานงานใหญ่นี้ | สามัคคีเกลียวกลมจึงคมขำ |
| ส่วนราชการเอกชนบนทางธรรม | ความชื่นฉ่ำไหลอยู่คู่นครฯ |
| อีกไม่นานความหวังที่ตั้งไว้ | คงจะได้ประจักษ์เด่นเป็นอนุสรณ์ |
| องค์พระบรมธาตุเจดีย์ศรีพุทธบวร | ขจายขจรหลักธรรมล้ำโลกา |
รศ.ดร.สืบพงศ์ ธรรมชาติ ประพันธ์ เสาร์ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๗ |
|