| น้ำหลากล้นท่วมท้นพ้นศีรษะ | สุดที่จะหลีกลี้หนีไปที่ไหน |
| นครศรีธรรมราชพัทลุงยุ่งยากใจ | ทรัพย์สินไปกับน้ำช้ำเกินทน |
| สุราษฎร์ธานีตรังสงขลาน่าสงสาร | ชุมพรก็ร้าวรานสุดทานฝน |
| ต้นมกรา พ.ศ.สองห้าหกศูนย์อาดูรดล | ทั้งชีวิตหลายผู้คนก็จากไป |
| กล่าวกันว่าแต่เกิดมาครั้งนี้หนักที่สุด | พระพิรุณแกล้งมนุษย์หรือไฉน |
| ทรงพิโรธโกรธเคืองเรื่องอันใด | หยุดโกรธได้พอแล้วเจ้าข้าพระพิรุณ |
| ให้สงสารคนภาคใต้ได้รับทุกข์ | ขอความสุขกลับคืนมาอย่าหันหุน |
| โปรดลงโทษทำร้ายพวกนายทุน | ที่ตัดไม้ร่วมหุ้นกันกินเมือง |
| เทพดลบันดาลให้ท่านทำประตูระบายน้ำ | ให้ไหลล้ำลงคลองหนองมาบเหมือง |
| ลงทะเลเทไปใจรองเรือง | จะลดเรื่องน้ำท่วมหนักมาหักราน |
| ขอขอบคุณอุ่นน้ำใจที่ไหลหลั่ง | สิ่งประทังร่วมช่วยด้วยสงสาร |
| พระเมตตาองค์ราชาดั่งท่อธาร | พี่น้องเหนือกลางอีสานช่วยบ้านเรา |
| ขอองค์พระไตรรัตน์ประภัสสร | พระบรมธาตุนครฯบวรเลิศเฉิดเฉลา |
| ดลบันดาลให้ผู้มีน้ำใจชาวไทยเรา | ประสบสุขทุกหมู่เหล่าทั่วกันเทอญ |
| รศ.ดร. สืบพงศ์ ธรรมชาติ พฤหัสบดี ๒๖ มกราคม พ.ศ.๒๕๖๐ |